Article on other languages:
- ኣንቲቦዲ
- ضد_(مناعة)
- Антитяло
- অ্যান্টিবডি
- Anticòs
- Protilátka
- Antistof_(biologi)
- Antikörper
- Antibody
- Anticuerpo
- Antikehad
- Antigorputz
- پادتن
- Vasta-aine
- Anticorps
- נוגדן
- Antitijelo
- Ellenanyag
- Antibodi
- Anticorpo
- 抗体
- 항체
- Anticorpus
- Antikūnas
- Antikörper
- Antistoff
- Przeciwciało
- Imunoglobulina
- Антитело
- Antitelo
- Antibody
- Protilátka
- Protitelo
- Антитело
- Antikropp
- แอนติบอดี
- Antikor
- Антитіло
- ضد_(سائنس)
- Kháng_thể
- 抗体
 |
del.icio.us |
 |
Digg |
 |
Furl |
 |
|
 |
Rojo |
| Add to OnlyWire |
Een antistof (antilichaam of immunoglobuline) is een eiwit dat een belangrijke rol speelt in de afweer tegen ziekteverwekkers en sommige soorten gifstoffen. Ieder individu maakt een grote collectie verschillende antistoffen. Elke antistof heeft zijn eigen specifieke, unieke structuur waarmee het zich kan hechten aan het oppervlak van het binnengedrongen antigeen. Een antigeen is een lichaams-vijandelijke stof (vaak een eiwit) met een structuur waaraan een antistof kan hechten. Antistoffen kunnen een gifstof onschadelijk maken door eraan te hechten en daardoor de schadelijke werking te blokkeren. De gifstof is dan geneutraliseerd. Antistoffen kunnen ook ziekteverwekkende organismen (pathogenen) onschadelijk maken. Elk ziekteverwekkend organisme (virus, bacterie) heeft in principe antigenen op zijn oppervlak waaraan antistoffen kunnen binden. Daarna kan via het onderstaande mechanisme de ziekteverwekker onschadelijk gemaakt worden.
Antistoffen kunnen echter ook aangemaakt worden gericht tegen lichaamseigen antigenen. Bij gezonde mensen is dit niet mogelijk maar bij een auto-immuunziekte kan dit proces optreden.
De antistof heeft een Y-vormige basisstructuur met twee identieke toppen. Deze toppen bevatten een variabel deel, d.w.z. een deel dat zich aanpast aan de oppervlaktestructuur van de specifieke ziekteverwekker. Het pootje van de Y is een constant deel en dient als handvat voor andere onderdelen van het afweersysteem. Het pootje is als het ware het handvat van een dopsleutelset en de twee identieke toppen zijn de doppen die daarop worden gezet. Nadat de antistoffen aan de antigenen zijn gebonden vormen ze onderling ook weer bindingen, wat hen doet samenklonteren.
Antistoffen worden gemaakt door plasmacellen (witte bloedcel). Elke plasmacel kan maar 1 soort antistof maken. De antistof komt via exocytose in de bloedsomloop.
De functie van antistoffen kan zijn:
- Vervorming of isolering van belangrijke onderdelen van het pathogeen of samenklontering van de pathogenen. Hierdoor verliezen de pathogenen hun gevaarlijke werking.
- De vorming van een aanhechtingsplaats voor andere eiwitten. Die kunnen dan gezamenlijk een structuur vormen die gaten maakt in de celmembraan van een cellulaire ziekteverwekker, waardoor deze ziekteverwekkende cel uiteen valt.
macrofaag van een muis die twee allergenen aanvalt
- De vorming van een aanhechtingsplaats voor fagocyten ("eetcellen", zoals macrofagen). Die kunnen zich dan aan het pathogeen hechten en dit vervolgens door middel van fagocytose in zich opnemen en afbreken.
Een antistof tegen een giftige stof wordt ook wel een antigif genoemd.
Het bloed van een volwassene bevat per milliliter gemiddeld 16 milligram antistoffen.
Zie ook: Immunoglobuline