De bijnieren zijn kleine organen en liggen als kapjes op de nieren, ervan gescheiden door vetweefsel. De bijnieren bestaan uit 2 gedeelten die zowel anatomisch als fysiologisch te onderscheiden zijn:
Merg; (het binnenste); bestaat uit zenuwweefsel
Schors; (het buitenste); bevat 3 lagen
Beide lagen hebben verschillende functies, hieronder besproken.
De buitenste laag (zona glomerulosa) produceert mineralocorticoïden die invloed hebben op de mineraalhuishouding. De mineralocorticoïden bestaan voor 95% uit aldosteron; aldosteron bevordert op indirecte wijze de bloeddruk door de nieren aan te zetten tot het vasthouden van water.
De middelste laag (zona fasciculata) produceert de glucocorticoïden die invloed hebben op de glucosehuishouding. Glucocorticoiden bestaan voor 95% uit cortisol; cortisol bevordert o.a. de gluconeogenese.
De volgende aandoeningen zijn het gevolg van een niet goed functionerende bijnierschors:
Uitval van bijnierschors waardoor de bijnierschors onvoldoende corticosteroïden aanmaakt, dit leidt tot de ziekte van Addison. Dit kan het gevolg zijn van een auto-immuun reactie tegen de bijnierschors of problemen met de aansturing van de hypofyse.
Overmatige productie van mineralocorticosteroïden, wat leidt tot syndroom van Conn
Overmatige productie van glucocorticosteroïden, wat leidt tot syndroom van Cushing. Dit kan zowel het gevolg zijn van een tumor op de hypofyse als in de bijnierschors.