|
Een borrelnootje (ook wel cocktail-, knabbel- of partynootje) is een nootje (meestal een pinda) met een krokant laagje eromheen, meestal met een kruidensmaak.
HerkomstBorrelnootjes werd als merknaam geïntroduceerd door Calvé (een merk van Unilever), maar dit bedrijf heeft in 1996 de naam en recept verkocht aan zoutjesfabrikant Duyvis, die toen ook o.a. Knabbelnoten en Tijgernoten maakten. Alleen Duyvis mag deze nootjes dus verkopen onder de naam 'Borrelnootjes'. Door een reclamecampagne die direct daarna van start ging, waarin acteur Gerard Cox langs de deuren ging als notenverkoper, werden Duyvis en borrelnoten onlosmakelijk aan elkaar verbonden. BereidingHet laagje rond het borrelnootje bestaat voor een aanzienlijk deel uit zetmeel. Afhankelijk van het type noot zit de noot vaak los van het omringende laagje. Dit hangt samen met het bereidingsproces van de borrelnoot. Mogelijk treedt het verschijnsel op doordat het deegwaar om het nootje heen rijst, of dat het vocht in het deegwaar verdampt en daardoor in volume afneemt. VariatiesDe borrelnoot is er in meerdere variaties:
Daarnaast zijn er in het begin van de eenentwintigste eeuw verpakkingen te koop met gemengde borrelnootjes in diverse smaken en kleuren. Deze verpakkingen hebben fantasienamen als "Poesta" of "Cocktail". VoedingswaardeEen gemiddeld borrelnootje heeft de volgende voedingswaarden per 100 gram:
HistorischDe molleboon kan als voorloper van het borrelnootje worden gezien. |
This article is from Wikipedia. All text is available under the terms of the GNU Free Documentation License.