Ecstasy

Article on other languages:

del.icio.us del.icio.us
Digg Digg
Furl Furl
Reddit Reddit
Rojo Rojo
Add to OnlyWire
Chemische structuur MDMA

Ecstasy of XTC is de straatnaam voor tabletten of poeders die de semi-synthetische stof MDMA bevatten. Deze tabletten bevatten soms ook andere stoffen dan MDMA, bijvoorbeeld speed. De stof MDMA staat sinds 1988 op Opiumlijst 1.

De chemische stofnaam MDMA staat voor 3,4-methyleendioxymethamfetamine. MDMA en de verwante stoffen MDA, MMDA en MDE zijn, net als LSD, semi-synthetische verbindingen. De grondstoffen kunnen worden geëxtraheerd uit planten zoals sassafras en nootmuskaatolie. MDMA staat ook bekend als "Adam" (vooral onder psychotherapeuten die de stof in de jaren '70 en '80 in hun praktijk toepasten). MDMA wekt met name gevoelens van empathie op en niet zozeer extase. Volgens Bruce Eisner in "Ecstasy, The MDMA Story" heeft de man die de naam Ecstasy heeft bedacht hem verteld dat hij die naam had gekozen omdat "het beter zou verkopen dan Empathy."

Inhoud

Gebruiksvormen

MDMA wordt meestal gebruikt in tabletvorm. Tabletten die een combinatie van MDMA en andere stoffen als amfetamine bevatten worden ook ecstasy genoemd, maar het euforische effect wordt veroorzaakt door MDMA. In de jaren negentig kwamen ook wel tabletten op de markt die schadelijke stoffen bevatten, maar tegenwoordig bestaan de meeste tabletten die bij de testservices worden getest enkel uit MDMA en bindmiddelen. De hoeveelheid werkzame stof varieert van 40 tot 195 milligram per tablet, met een gemiddelde van 80 milligram.

De stof is tegenwoordig vooral populair als zuiver poeder of kristal, waarbij de gebruikers zelf bepalen of en in welke mate ze het middel met andere stoffen, zoals speed, willen combineren.

Wanneer MDMA wordt gecombineerd met LSD noemt men dit "candy flipping". Hoewel die term bedacht is door de recreatieve gebruikers werd deze combinatie vooral veel toegepast door psychotherapeuten. Meestal wordt eerst de MDMA genomen en zo'n anderhalf tot twee uur later het psychedelicum. De MDMA zorgt hierbij voor een gemoedsgesteldheid waarmee men de psychedelische ervaring prettiger en effectiever kan beleven, waardoor ook meer psychotherapeutisch voordeel behaald kan worden.

Wanneer MDMA wordt gecombineerd met paddo's of psilocybine wordt dit "hippie flipping" genoemd. Ook stoffen als ketamine en 2C-B worden op vergelijkbare wijze met MDMA gecombineerd.

Geschiedenis

Aan het eind van de 19e eeuw werd bij de firma Merck in Duitsland onderzoek gedaan naar bloedstolling bevorderende middelen. Een van de belangrijkste was hydrastinine. Omdat de plant waaruit hydrastinine werd geïsoleerd steeds zeldzamer werd, en de productiekosten steeds hoger werden, ging men op zoek naar alternatieven. Uit de jaarverslagen van het laboratorium van 1911 en 1912 blijkt dat men de stof 3-methylhydrastinine als vervanger voor hydrastinine wilde gebruiken. Men verwachtte dezelfde werkzaamheid. Bij het synthetiseren van deze stof is MDMA een van de tussenproducten. In 1912 kreeg Dr. Anton Koellisch de opdracht om een patent te laten opstellen voor het proces van het maken van 3-methylhydrastinine. Op 24 december 1912 verkrijgt Merck het patent op deze procedure, en wordt MDMA voor het eerst in een officieel document genoemd. In dit stadium was men nog niet geïnteresseerd in MDMA zelf. Het was Dr. Max Oberlin, ook van Merck, die in 1927 voor het eerst interesse toont in de farmacologische eigenschappen van MDMA. Om economische redenen is het onderzoek gestopt, en heeft toen enige decennia stil gelegen. In de jaren vijftig testten, onder andere, het Amerikaanse en Duitse leger verschillende psychoactieve stoffen waaronder MDMA. Dr. Albert van Schoor beschreef in zijn labjournaal van 1952 hoe MDMA na 30 minuten 6 vliegen doodde. In 1959 doet Dr. Fruhstorfer onderzoek naar psychostimulantia. Een van de stoffen waarmee hij werkt, H671, blijkt MDMA te zijn. Het onderzoek naar psychostimulantia leidt ertoe dat in 1960 Reaktivin door Merck op de markt wordt gebracht. Deze stof is chemisch niet verwant aan MDMA. Het eerste wetenschappelijke artikel verscheen in 1960. Het beschrijft onder andere de synthese van MDMA. Het is geschreven in het Pools, en vrijwel onbekend. In 1978 beschrijft Shulgin voor het eerst de psychotrope effecten van MDMA bij mensen.[1]

In de jaren zeventig kwam het middel in zwang in de psychiatrie en psychotherapie, waar het gebruikt werd ter ondersteuning van de behandeling van depressieve en neurotische patiënten, en in relatietherapie. Begin jaren tachtig werd de stof ook populair onder jongeren die het voor recreatieve doeleinden gebruikten op Acid- en Raveparty's. Deze toenemende populariteit, in combinatie met publicaties over vermeende neurotoxiciteit van een aan MDMA gerelateerde stof (MDA), leidden ertoe dat het therapeutische gebruik ervan werd afgeraden en zelfs verboden (in de Verenigde Staten). In Zwitserland werd MDMA tot 1995 nog als therapeutisch middel gebruikt.

De laatste tijd vinden er steeds meer door de overheid goedgekeurde onderzoeken plaats, zelfs in de Verenigde Staten. Zo kregen op 23 februari en 8 maart 2008 twaalf terminale kankerpatiënten met onbehandelbare angst voor de dood door Dr. John Halpern in psychotherapeutische MDMA toegediend. Dr. Halpern voert ook een vijf jaar durend onderzoek uit naar de neurocognitieve risico's van intensief MDMA gebruik.

Werking en bijwerkingen

MDMA zorgt er onder andere voor dat de neurotransmitter serotonine in de hersenen tijdelijk sterk verhoogd wordt afgegeven. Vervolgens vindt er heropname van serotonine plaats, waarvan een deel wordt afgebroken. Als de MDMA nog steeds actief is in het lichaam zal deze serotonine vrij snel opnieuw afgegeven worden. Na MDMA-gebruik (hetgeen o.a. in XTC voorkomt), is de serotoninevoorraad, opgeslagen in de hersenen, behoorlijk geslonken - bij regelmatig gebruik in korte tijd wordt deze zelfs in haar geheel verbruikt, omdat serotonine niet snel aangemaakt wordt. Men ziet dan ook dat men dan last kan krijgen van depressies na het gebruik van XTC. Daarnaast blokkeert het de heropname van de neurotransmitters noradrenaline en (in mindere mate) dopamine. Hierdoor veroorzaakt het een uitermate sterke stemming van vrolijkheid en activiteit. Verder heeft de gebruiker vaak een sterk verliefd gevoel en een sterke emotionele binding met andere gebruikers, hetgeen regelmatig leidt tot romantische en/of sensuele escapades. MDMA verhoogt het prestatievermogen en het libido (echter, het krijgen van een erectie gaat vaak moeilijk en er is een vermindering van het vermogen tot het bereiken van een orgasme). Daarnaast onderdrukt het gevoelens van honger, dorst en vermoeidheid. Tevens gaat de lichaamstemperatuur omhoog, afhankelijk van verschillende omstandigheden zoals buitentemperatuur en de mate van activiteit van de gebruiker gaat het dan om een paar tienden tot één of twee graden Celsius.

Er kunnen ook meer negatieve bijverschijnselen optreden zoals hartkloppingen, gevoelens van onbehagen, hallucinaties (zeldzamer dan bij MDA) en angstgevoelens.

Een 'bad trip' komt bij gebruik van MDMA zelden voor, en gebruik van MDMA vergt dan ook minder voorbereiding dan bij de psychedelica (LSD, DMT, paddo's etc.). Mocht iemand toch in paniek raken, dan is een zoet drankje en frisse lucht in combinatie met steun van mensen waar de gebruiker zich prettig bij voelt genoeg om de gebruiker tot rust te brengen. De gemiddelde MDMA-ervaring duurt tussen de 2 en 6 uur. Wat betreft eventuele hallucinaties: het is mogelijk, hoewel niet zeer aannemelijk, dat gebruikers zonder het te weten andere stoffen, zoals LSD of MDA binnen hebben gekregen. Verder zijn er aanwijzingen dat ongeveer 7% van de MDMA in het lichaam wordt omgezet in MDA. Bij een standaarddosering zou dit geen verschil uitmaken, maar bij hogere doseringen wellicht wel.

Hoewel verhoogde heropname van serotonine deel uitmaakt van het werkingsprincipe van MDMA, zijn er vele medicijnen en illegale drugs die dit ook doen, echter zonder de diepe gevoelens van empathie die zo kenmerkend zijn voor MDMA.

Ecstasypillen

Overdosering met MDMA kan dodelijk zijn. MDMA geeft dan, onder andere, aanleiding tot hyperthermie (verhoogde lichaamstemperatuur), verschijnselen die overlappen met het serotoninesyndroom en het uitvallen van verschillende organen. Deze effecten zijn een direct gevolg van de MDMA. Een 53-jarige Amerikaanse psychiater die in de gevangenis zat, pleegde zelmoord met MDMA. Hij had een afscheidsbrief op zak.[2] Inmiddels zijn vele gevallen van een dodelijke MDMA overdosis gemeld. Een hoge omgevingstemperatuur, uitdroging en het tegelijktijdig gebruik van andere drugs of alcohol versterken de toxische effecten van MDMA. Welke dosis dodelijk, of omgekeerd welke dosis veilig is, valt niet goed te voorspellen, omdat met MDMA officiële toxiciteitstudies nooit zijn uitgevoerd, en gegevens over de giftigheid bij dieren niet goed te vertalen zijn naar de situatie bij de mens. Daarnaast is het natuurlijk zo dat men niet weet hoeveel MDMA er nou eigenlijk in zijn/haar pilletje zit. Op basis van onderzoek bij ratten wordt verondersteld dat inname van 2-3 tabletten al tot schadelijke gevolgen voor de hersenen leidt.[3]

Op langere termijn, bij regelmatig gebruik, zou ecstasy negatieve effecten kunnen hebben zoals depressie, psychoses en lever- en/of nierbeschadigingen, maar hierover zijn nog geen wetenschappelijke gegevens beschikbaar. Er gaan geruchten dat het tot blijvende hersenbeschadiging kan leiden, en daarbij het leervermogen en geheugen kan aantasten, maar resultaten van onderzoeken op dit gebied zijn schaars en spreken elkaar vaak tegen.

Productie

Nederland had ten tijde van de Vereenigde Oostindische Compagnie (VOC) al een monopolie op de handel in nootmuskaat, dat een van de grondstoffen voor MDMA bevat, en is tegenwoordig een van de belangrijkste productielanden voor ecstasy. De Nederlanders zijn/waren zelfs de grootste Ecstasy producenten in de wereld[bron?]. Wegens de verhoogde controle wordt veel Ecstacy tegenwoordig in Oost-Europese landen geproduceerd onder Nederlandse supervisie[bron?].

Prijs

De prijs van een XTC-tablet varieert sterk. Hoe dichter bij de bron, hoe goedkoper het XTC-tablet is. Dicht bij de bron zal een tablet ongeveer 20 tot 30 eurocent kosten. Als iemand een tablet op straat koopt, zal de prijs voor een tablet variëren tussen de 2 en 5 euro. Vaak is het mogelijk om 3 tot 4 tabletten voor 10 euro te kopen. In andere landen loopt de prijs soms zeer hoog op. Zo is het in het Verenigd Koninkrijk niet ongewoon dat men £10 voor één tablet betaalt. In België is het vaak 2 tot 3 euro per pil. Voor een gram MDMA is het dan 20 tot 35 euro.

Aanpak

Het handelen in harddrugs is in Nederland en België verboden. Hiermee begaat men een strafbaar feit. Regelmatig worden XTC-handelaren veroordeeld. In april 2007 werden gevangenisstraffen tot 3,5 jaar geëist tegen leden van een Lelystadse XTC-bende. Drie van de zeven verdachten waren werkzaam als opsporingsambtenaar. Het Indonesische Hoge Gerechtshof in Jakarta heeft in mei 2007 een Nederlandse XTC-producent ter dood veroordeeld, samen met acht anderen. De 62-jarige uit Amsterdam afkomstige Nicolaas Garnick (alias Dick) was lid van een georganiseerde drugsbende die dagelijks 10.000 pillen produceerde en verhandelde.

Zie ook

Referenties

Referenties:
  1. ^ Bernschneider-Reif S, Oxler F, Freudenmann RW. The origin of MDMA ("ecstasy")--separating the facts from the myth. Pharmazie. 2006;61:966-72.
  2. ^ Walubo A, Seger D. Fatal multi-organ failure after suicidal overdose with MDMA, 'ecstasy': case report and review of the literature. Hum Exp Toxicol. 1999;18:119-25.
  3. ^ Green AR, Mechan AO, Elliott JM, O'Shea E, Colado MI. The pharmacology and clinical pharmacology of 3,4-methylenedioxymethamphetamine (MDMA, "ecstasy"). Pharmacol Rev. 2003;55:463-508.

Externe links

Wikimedia Commons

 

This article is from Wikipedia. All text is available under the terms of the GNU Free Documentation License.