|
Article on other languages:
|
Ftaalzuur, 1,2-benzeendicarbonzuur of orthoftaalzuur is een aromatische verbinding met 2 zuurgroepen (dicarbonzuur). De formule kan geschreven worden als C6H4(COOH)2, waardoor de brutoformule C8H6O4 wordt.
IsomerenIn de klassieke organische chemie waren isomeren lang niet altijd eenvoudig van elkaar te onderscheiden. Om die reden zijn de isomeren van ftaalzuur als speciale gevallen van ftaalzuur benoemd:
Fysische eigenschappen
Esters van ftaalzuurEsters van ftaalzuur, of ftalaten ontstaan door de reactie van alcoholen en ftaalzuur. Ftalaten worden als weekmaker gemengd met PVC om het flexibel te maken, onder meer voor gebruik in elektriciteitskabels en in babyspeelgoed. Voor de verpakking van bloed- en plasmatransfusiemateriaal wordt PVC gecoat met di-(ethylhexyl)ftalaat (DEHP of DOP triviaal) gebruikt. Ftalaten komen verder voor in drukinkten, rubber en lijmen. De weekmakers lossen ook op in organische oplosmiddelen. Als deze bij een extractie gebruikt worden in de synthetisch organische chemie zijn de weekmakers berucht als verontreiniging van kleine hoeveelheden reactieproduct. Zouten van ftaalzuurIn de analytische chemie speelt kaliumwaterstofftalaat (bij één van de twee zuurgroepen is het waterstofion vervangen door kalium) een belangrijke rol als oertiterstof. Opgelost in water komt de zuurgroep H(C8H4O4)- vrij, die één op één kan reageren met natronloog. KH-ftalaat wordt ook vaak gebruikt als pH-buffer voor het ijken van pH-meters. MilieuFtaalzuur en de vele afgeleide ftalaten zijn giftig, en kunnen vrijkomen bij de verbranding van PVC. Er bestaat geen eensgezindheid over de vraag hoe groot het schadelijk effect is, zolang verbranding niet plaatsvindt. In Wageningen werkt men (2005) aan de ontwikkeling van alternatieve weekmakers. Externe link
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
This article is from Wikipedia. All text is available under the terms of the GNU Free Documentation License.