HIV

Article on other languages:

del.icio.us del.icio.us
Digg Digg
Furl Furl
Reddit Reddit
Rojo Rojo
Add to OnlyWire
     Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht.
Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts

Hiv is een virus, de volledige naam is Human Immunodeficiency Virus (menselijk immuundeficiëntievirus). Het is een snel muterend retrovirus, en verantwoordelijk voor de ziekte aids (acquired immuno-deficiency syndrome - verworven immunodeficiëntiesyndroom).


Inhoud

Ziektebeeld

Hiv veroorzaakt aids doordat het de CD4+ T-cellen aanvalt en vernietigt. Dit is een groep van lymfocyten (speciale witte bloedcellen) die normaal gesproken het immuunsysteem coördineert in het geval van een infectie. Op deze wijze is het virus niet alleen in staat zichzelf te vermenigvuldigen, maar schakelt het ook het mechanisme uit waardoor het lichaam zich tegen het virus en alle andere pathogenen beschermt.

Door de sterke vermindering van het aantal CD4+ T-cellen kunnen ook andere ziekteverwekkers, die normaal gesproken zonder problemen door het immuunsysteem in de hand worden gehouden, een ziekmakende infectie veroorzaken. Het zijn in de meeste gevallen deze opportunistische infecties waaraan een aidspatiënt overlijdt. Veel aidspatiënten ontwikkelen ook zeldzame vormen van kanker (bekend is het kaposisarcoom) die het immuunsysteem onder normale omstandigheden een halt toe zou roepen.

Een grafiek van de relatieve hoeveelheid helper-T-cellen in het bloed na HIV-infectie. Goed te zien is dat de T-cel concentratie na 1 jaar infectie al begint te dalen, en het aantal viruscellen omhoog.


Onderzoek

Tot nu toe is een hiv-besmetting nog niet te genezen. Er bestaat medicatie die de deling van het hiv-virus remt, en daardoor het ontstaan van ziekteverschijnselen en aids meestal voor langere tijd tegengaat.
Deze medicatie kan ook de overdracht van hiv van de ene persoon op de andere tegengaan, maar dit werkt niet altijd. Wanneer iemand een zeer groot risico op besmetting heeft gelopen (bijvoorbeeld door bloed-bloed contact met iemand die hiv besmet is), kan een zware medicijnenkuur gegeven worden. Met die medicijnkuur is de kans dat men hiv-positief wordt een heel stuk kleiner. Tijdens de zwangerschap van een hiv-positieve moeder kunnen deze medicijnen ook de overdracht van hiv op het kind tegengaan, maar ook hier is het succespercentage niet 100%.

De overdracht van hiv tijdens seksueel contact is te voorkómen door het juiste gebruik van goede condooms of beflapjes. Er wordt onderzoek gedaan naar het gebruik van vaginale gels, die het hiv-virus bij seksueel contact zouden moeten doden en zo besmetting zouden moeten voorkomen. Hoewel in vitro onderzoeken (dat wil zeggen, in testbuizen en in gekweekte cellen) veelbelovend waren, is recent weer een groot medisch onderzoek voortijdig afgebroken, omdat de vrouwen die de gel gebruikten juist vaker met hiv besmet bleken te raken. Een verklaring hiervoor is er nog niet.

De beschikbare wetenschappelijke documentatie over de invloed van bepaalde vetzuren en hun monoglyceriden op hiv is opmerkelijk. Van meerdere vetzuren en hun monoglyceriden is vastgesteld dat zij een antivirale (virusdodende) werking hebben op het human immunodeficiency virus (hiv). De vetzuren en monoglyceriden zijn in staat om de lipidenenvelop, waar de buitenkant van het hiv-virus uit bestaat, oplosbaar te maken en daarmee af te breken [1] [2] [3] [4] [5] [6]. Deze onderzoeksresultaten zijn gepubliceerd in peer-reviewde vakbladen.

Met name de monoglyceriden van de middellange keten vetzuren blijken effectief op te treden tegen deze zogeheten lipid coated viruses, ofwel virussen met een lipoproteïne envelop. Laurinezuur zou het grootste antivirale effect vertonen tegen deze door een lipidenlaag omgeven virussen. Hoewel deze middelen veelbelovend zijn, zijn er nog geen grootschalige langetermijnonderzoeken uitgevoerd naar de mogelijke therapeutische effecten van vetzuren en monoglyceriden op virussen met een lipidenenvelop. Dit soort langetermijnonderzoeken zouden meer bewijs leveren voor de bevindingen uit de kleinschaligere experimenten.

Varianten

Er zijn twee varianten van het aidsvirus bekend. Hiv-1 en Hiv-2 veroorzaken beiden AIDS hoewel het ontwikkelen van het ziektebeeld AIDS na infectie veel langer kan duren bij Hiv-2. Hiv-2 wordt voornamelijk aangetroffen in West-Afrika. Beide typen zijn vermoedelijk van apen op de mens overgegaan. In heel veel apensoorten worden retrovirussen gevonden, de zogenaamde simian immunodeficientie virussen (Siv). Hiv-1 is het meest verwant aan Siv die gevonden worden bij chimpanzees (Pan Troglodites troglodites) hoewel Hiv-1 behorende tot groep O meer overeenkomsten vertonen met Siv uit gorillas (Gorilla Gorilla gorilla). Hiv-2 is daarentegen meest waarschijnlijk een transmissie van Siv afkomstig van Sooty Mangabey (Cercocebus Atys atys). De oorsprong van Hiv-1 ligt dan ook in zuid Kameroen (het verspreidings gebied van Pan Troglodites troglodites) en van Hiv-2 in West-Afrika, waarschijnlijk Guinea Bissau/Guinea Conakry.

Verspreiding

In 2004 raakten meer dan 5 miljoen mensen besmet met het virus. Dit is het hoogste aantal tot nu toe. De directeur van het Aids-programma van de Verenigde Naties, de Belg Peter Piot, stelt dat de epidemie zich pas in de aanloop bevindt. Hij verwacht een sterke stijging in de komende jaren.

Alternatie theorieën

Als reactie op scepsis over de vraag of AIDS wordt veroorzaakt door HIV en de opkomst van alternatieve theorieën over de oorzaak van AIDS, publiceerden in het jaar 2000 zo'n 5000 wetenschappers de Verklaring van Durban, waarin zij stellen dat hiv volgens de geldende wetenschappelijke inzichten de oorzaak is van de ziekte aids. Een aantal wetenschappers[bron?] bestrijdt desondanks het verband tussen hiv en aids, maar dit is slechts een kleine minderheid.

Zie ook

Externe links

Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties:
  1. ^ Dichtelmuller H, Rudnick D, Kloft M. Inactivation of lipid enveloped viruses by octanoic Acid treatment of immunoglobulin solution. Biologicals. 2002 Jun;30(2):135-42. [1]
  2. ^ Hilmarsson H, Larusson LV, Thormar H. Virucidal effect of lipids on visna virus, a lentivirus related to HIV. Arch Virol. 2006 Jun;151(6):1217-24. Epub 2006 Jan 3.[2]
  3. ^ Thormar H, Bergsson G, Gunnarsson E, Georgsson G, Witvrouw M, Steingrimsson O, De Clercq E, Kristmundsdottir T. Hydrogels containing monocaprin have potent microbicidal activities against sexually transmitted viruses and bacteria in vitro. Sex Transm Infect. 1999 Jun;75(3):181-5.[3]
  4. ^ Thormar H, Isaacs CE, Kim KS, Brown HR. Inactivation of visna virus and other enveloped viruses by free fatty acids and monoglycerides. Ann N Y Acad Sci. 1994 Jun 6;724:465-71.[4]
  5. ^ Thormar H, Isaacs CE, Brown HR, Barshatzky MR, Pessolano T. Inactivation of enveloped viruses and killing of cells by fatty acids and monoglycerides. Antimicrob Agents Chemother. 1987 Jan;31(1):27-31.[5]
  6. ^ Liebermann S, Enig MG, Preuss HG. A review of monolaurin and lauric acid: natural virucidal and bactericidal agents. Alternative & Complementary Therapies Dec 2006, Vol. 12, No. 6: 310-314.[6]
 

More about HIV: hiv symptom, hiv aids clinic, hiv test, guest book hiv aids, hiv testing, book guest hiv ontario, hiv aids symptom, hiv aids poz, hiv osbourne,

This article is from Wikipedia. All text is available under the terms of the GNU Free Documentation License.