|
Article on other languages: |
Het Hooggerechtshof van Canada (Engels: Supreme Court of Canada - Frans: Cour suprême du Canada) is het hoogste rechtsprekende orgaan van Canada. Het hof zetelt in de Canadese hoofdstad Ottawa, nabij het complex aan Parliament Hill. Negen rechters, onder leiding van de opperrechter van Canada, zitten het hof voor. Québec heeft gegarandeerd 3 rechters aan het hof. GeschiedenisProvisies om het Canadees Hooggerechtshof te stichten werden opgenomen in de British North America Act die in 1867 van Canada een verenigd en Federaal land maakte. Op 8 april 1875 werd het hof ook daadwerkelijk opgericht. Aanvankelijk was het Hooggerechtshof in Ottawa juridisch ondergeschikt aan het Judicial Committee of the Privy Council dat in Londen zetelt. In 1949 werden alle verantwoordelijkheden op het juridische vlak echter aan Canada overhandigd waarna het Hooggerechtshof haar huidige status verkreeg als hoogst rechtsorgaan. Met de passage van de Canada Act 1982, die Canada volledig los van Britse controle over de eigen Grondwet maakte en de Canadian Charter of Rights en Freedoms aan de Grondwet toevoegde, werd het gebied waarover het hof jurisdictie heeft flink uitgebreid. Tot 1889 zetelde het Hooggerechtshof in de parlementsgebouwen terwijl met de bouw van het huidige gebouw in 1939 een aanvang werd gemaakt. Het gebouw, ontworpen in Art Deco-stijl, werd in 1946 geopend. Werking van het hofHet Canadees Hooggerechtshof hoort zaken die ofwel vanuit de hoogst rechtssprekende organen van de provincies of van Federale gerechtshoven worden doorverwezen in hoger beroep. Niet alle zaken die worden aangedragen worden ook daadwerkelijk gehoord en er is overeenstemming van tenminste 3 rechter van het hof nodig of een zaak wel of niet gehoord wordt. Daarnaast hoort het ook zaken die de Federale overheid aandraagt of een kwestie waarover de regering een uitspraak over de constitutionaliteit van een beleidspunt verlangt. Het hof zit 18 weken per jaar, vanaf October tot Juni of Juli en hoort meestal wtee zaken per dag. 5 rechters zijn nodig om een zaak aan te horen hoewel meestal alle negen rechters aanwezig zijn. De opperrechter van Canada zit in het midden met de andere rechters aan zijn zijde in volgorde van senioriteit. In de meeste gevallen geeft het hof haar oordeel schriftelijk op basis van een simpele meerderheid van de aanwezige rechters. De rechter of rechters die de minderheidsopinie voorstaan schrijven in de regel een dissenting opinion. Indien het hof een bepaalde wet ongrondwettelijk verklaard krijgt de regering soms de gelegenheid om de wet aan te passen voordat het oordeel van het hof in werking wordt gesteld. Ook kan de regering in uitzonderlijke gevallen, voor een periode van 5 jaar, een oordeel over de grondwettelijkheid van een wet van het Hooggerechtshof naast zich neer leggen. Hiervoor bestaat in het Canadian Charter of Rights and Freedoms een zg. notwithstanding clausule. Rechters van het Hooggerechtshof, die traditioneel met My Lord of My Lady worden aangesproken maar ook wel Your Honour worden genoemd, worden op advies van de Minister-President van Canada door de Gouverneur-Generaal aangesteld. Rechters mogen zitting hebben aan het hof totdat zij de leeftijd van 75 jaar bereiken. Québec levert altijd 3 rechter aan het hof terwijl de overige 6 in de regel verdeeld worden over Ontario (3), de Westelijke provincies (2) en de Atlantische provincies (1). Externe link
|
This article is from Wikipedia. All text is available under the terms of the GNU Free Documentation License.