|
Article on other languages:
|
Justus Freiherr von Liebig (Darmstadt, 12 mei 1803 - München, 18 april 1873) was een Duitse chemicus die wordt beschouwd als de uitvinder en eerste gebruiker van kunstmest.
LevensloopJeugdJustus von Liebig werd geboren als een van de negen kinderen van Georg von Liebig (handelaar in ingemaakte levensmiddelen, drogist) en Maria Korline Moserin. Na het slagen voor het gymnasium in 1817 werd Justus leerjongen bij een apotheek in Heppenheim, waarover het gerucht gaat dat hij zijn ontslag kreeg na een ontploffing met knalkwik. Toen zijn vader de studie niet meer kon betalen,ging hij in zijn vaders winkel helpen en maakte daar kennis met de bekende chemicus Karl Wilhelm Gottlieb Kastner. Hij werd assistent van Kastner en kort daarna ging hij in Bonn en Erlangen studeren. In 1822 kreeg hij een beurs van de groothertog om in Frankrijk verder te studeren. GiessenBij terugkomst uit Frankrijk promoveerde hij op de relatie tussen de organische en anorganische chemie aan de Universiteit van Erlangen, waarna hij op 21-jarige leeftijd aangesteld werd als buitengewoon hoogleraar aan de universiteit van Giessen. Hij stichtte in Giessen, als eerste in Duitsland, een universiteitslaboratorium, en introduceerde hiermee in de scheikunde een nieuwe manier van doceren. Hij begeleidde de leerlingen op persoonlijke wijze (onder meer persoonlijke opdrachten), en zijn manier van lesgeven werd populair en trok veel goede studenten richting Giessen, die later een belangrijke positie zouden bekleden binnen de chemie. Von Liebig deed vele ontdekkingen in de scheikunde: zo ontdekte hij samen met Friedrich Wöhler in 1831 chloroform, in 1832 chloraal en stelden ze samen een theorie op om radicalen te verklaren. Von Liebig vond de "liebigkoeler" uit voor het condenseren van dampen. Maar aangezien von Liebig zich meer op de praktische toepassingen van de chemie wilde gaan richten, zocht hij naar chemische verklaringen van allerlei fysiologische processen. Zo richtte hij zich onder meer op vetten en vleesextracten (aanleiding tot dat laatste was het weggooien van grote hoeveelheden vlees in Australië), en zo richtte hij in 1865 het bedrijf Liebig vleesextracten op, dat op een goedkope wijze vleesextract (bouillon) produceerde als alternatief voor echt vlees. Von Liebig werd in 1840 door de groothertog benoemd tot Freiherr von Liebig, en ontving in 1840 het officierskruis in het Franse Legion d'honneur. De Universiteit van Giessen is naar hem vernoemd en heet tegenwoordig de "Justus-Liebig-Universität-Giessen". MünchenDoordat Von Liebig aan een slechte gezondheid leed - hij had onder meer last van reuma - beviel het hem steeds minder in Giessen en nam hij in 1852 het aanbod aan van Maximiliaan II van Beieren om hoogleraar te worden aan de Universiteit van München. Hoewel von Liebig er in eerste instantie tegenop zag, richtte hij zich in de daaropvolgende jaren op het onderzoek naar elementen die planten nodig hebben voor hun groei. Ook in München zette Von Liebig direct een laboratorium op. Een van zijn belangrijkste ontdekkingen was kunstmest op basis van nitraat. Daarna startte hij een proef met kunstmestgiften. Hij schreef in 1840 de wet van het minimum dat de plant nodig heeft. In 1845 was zijn land een van de vruchtbaarste plekken van Duitsland geworden. Zoals in die tijd gebruikelijk was, voerde Von Liebig regelmatig demonstraties uit voor de koninklijke familie en hun gasten. In 1859 brak von Liebig zijn knieschijf, waar hij jarenlang last van zou houden, en op 18 april 1873 stierf hij op 70-jarige leeftijd. Belangrijke publicatiesJustus von Liebig schreef o.a.
Justus von Liebig-prijsDeze prijs genoemd naar de Duitse chemicus en het geldbedrag van €15000 wordt elke twee jaar uitgereikt aan een persoon of groep die zich verdienstelijk heeft gemaakt voor de Europese landbouw. Bron
|
This article is from Wikipedia. All text is available under the terms of the GNU Free Documentation License.