Latijns alfabet

Article on other languages:

Het Latijnse alfabet is het alfabet dat voor vrijwel alle westerse spellingen wordt gebruikt, zo ook voor de Nederlandse spelling.

De voorloper van het westerse alfabet is ontwikkeld door het Semitische volk in Egypte (zie Proto-Sinaïtisch). In gewijzigde vorm is het door de Feniciërs overgenomen. De Grieken hebben daar weer een alfabet van afgeleid, dat echter in een aantal tekens van de voorloper verschilde. Het Klassiek Latijnse alfabet is weer van het Etruskisch en Griekse alfabet afgeleid en telde in de tijd van Cicero 21 letters. Voor het weergeven van Griekse woorden werden later Y en Z toegevoegd. I en V hadden zowel vocalische als consonantische waarde. In de middeleeuwen kwamen J (consonant = medeklinker) en U (vocaal = klinker) erbij. W is dubbel V om /w/ weer te geven (de bilabiale semivocaal van, bijvoorbeeld, het Engels: wall, well, will, ...).

Tegenwoordig wordt het Latijnse alfabet meestal geacht de volgende 26 letters te bevatten. De Nederlandse namen van de letters staat ook in de tabel. Deze namen worden zelden geschreven, alleen uitgesproken. In andere talen zijn de namen anders.

letter naam   letter naam   letter naam   letter naam
A a aa H h haa O o oo V v vee
B b bee I i ie P p pee W w wee
C c cee J j jee Q q kuu X x iks
D d dee K k kaa R r er Y y y grec / ypsilon / ij
E e ee L l el S s es Z z zet
F f ef M m em T t tee
G g gee N n en U u uu

De letter y wordt in de wetenschap meestal uitgesproken als ij, bijvoorbeeld in Y-as en Y-chromosoom. Worden de letters van het alfabet op volgorde opgezegd, dan zegt men ook meestal ij.

Men is het er tegenwoordig over eens dat de letters J, U en W aparte letters zijn, hoewel het oorspronkelijk varianten zijn van andere letters.

Diverse talen hebben hier tekens aan toegevoegd. In Nederland wordt soms de ij of IJ als aparte letter beschouwd. De meeste naslagwerken kiezen er echter voor om de ij als een combinatie van de letters i en j, of als spellingsvariant van de Y te zien.

In veel talen zijn extra letters toegevoegd of letters voorzien van diakritische tekens (accenten) om te voorzien in taalspecifieke schrijfwijzen voor taaleigen klanken. Soms worden deze als aparte letters beschouwd (zoals de Ñ in het Spaans en de Ä in Scandinavische talen) die een eigen plaats in de alfabetische volgorde hebben, en soms worden ze als varianten van bestaande letters beschouwd.

Zie ook


:Afbeelding:nl-Latijnsalfabet.ogg
  Door op de afspeelknop te klikken kunt u dit artikel beluisteren. Na het opnemen kan het artikel gewijzigd zijn, waardoor de tekst van de opname wellicht verouderd is. Zie verder info over deze opname of download de opname direct (meer info over gesproken Wikipedia)
 

This article is from Wikipedia. All text is available under the terms of the GNU Free Documentation License.