|
Article on other languages:
|
Laurinezuur is een verzadigd vetzuur met 12 koolstof-atomen dat behoort tot de alkaanzuren. Laurinezuur behoort specifieker tot de middellange keten vetzuren (MKVZ, Engels: MCFA), alhoewel het door sommige wetenschappers ook wel ingedeeld wordt onder de langeketen vetzuren (LKVZ, Engels: LCFA). De molecuulformule van laurinezuur is C12H24O2 en de systematische naam is dodecaanzuur. Laurinezuur wordt kort weergegeven met C12:0. VoorkomenLaurinezuur is rijkelijk vertegenwoordigd in de laurineoliën. Enkele voorbeelden hiervan zijn kokosolie, palmpitolie, babassu-olie, cohune-olie, tucumolie en het genetisch gemanipuleerde laurate canola oil. Ook komt het van nature voor in moedermelk, waar het antibacteriële en antivirale eigenschappen heeft. ToepassingenVolgens een meta-analyse van Mensink et al uit 2003 onder 60 klinische onderzoeken heeft laurinezuur het meest gunstige effect op de cholesterol:HDL-ratio [1]. Deze ratio is klinisch meer relevant dan hetzij het totaal cholesterolgehalte, of het LDL-cholesterolgehalte. Van laurinezuur is vastgesteld dat het bactericide (bacteriedodende) en virucide (virusdodende) eigenschappen heeft. Dat komt door het ontstaan van de mono-ester monolaurine uit laurinezuur in het lichaam. Dit monolaurine is in staat de buitenkant van bepaalde virussen en bacteriën oplosbaar te maken, waardoor het micro-organisme stukgaat en afsterft[2]. Enkele voorbeelden waarbij monolaurine effectief is, zijn HIV, cytomegalovirus (CMV), herpes simplex (HSV), ringworm, Candida albicans, Helicobacter pylori en Staphylococcus aureus.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
This article is from Wikipedia. All text is available under the terms of the GNU Free Documentation License.