West-Duitsland

Article on other languages:

• Alemaña_Ozidental
• ألمانيا_الغربية
• Федерална_република_Германия
• Zapadna_Njemačka
• República_Federal_d'Alemanya
• Západní_Německo
• Gorllewin_yr_Almaen
• Vesttyskland
• Westdeutschland
• West_Germany
• Okcidenta_Germanio
• Alemania_Occidental
• Lääne-Saksamaa
• Alemaniako_Errepublika_Federala
• Saksan_liittotasavalta_(1949–1990)
• Allemagne_de_l'Ouest
• Alemaña_do_Oeste
• גרמניה_המערבית
• Zapadna_Njemačka
• Nyugat-Németország
• Jerman_Barat
• West-Germania
• Vestur-Þýskaland
• Germania_Ovest
• 西ドイツ
• 서독
• Vest-Tyskland
• Vest-Tyskland
• Alemanha_Ocidental
• Tantasqa_Republika_Alimanya
• Germania_de_Vest
• Федеративная_Республика_Германии_(до_1990)
• Zapadna_Nemačka
• Zahodna_Nemčija
• Западна_Немачка
• Västtyskland
• Shirikisho_la_Jamhuri_ya_Ujerumani
• ประเทศเยอรมนีตะวันตก
• Batı_Almanya
• Germaniya_Federativ_Respublikasi_(1990_gacha)
• 西德
• 西德

	del.icio.us
	Digg
	Furl
	Reddit
	Rojo
	Add to OnlyWire

Bundesrepublik Deutschland

←  ←  1949 — (1990)  →
(Details) (Details)
Kaart
(1957-1990)
Algemene gegevens
Hoofdstad	Bonn
Oppervlakte	248.717 km²
Bevolking	± 63.254.000 (1990)
Talen	Duits
Religie(s)	Protestantisme, Rooms-katholicisme
Nat. feestdag	17 juni (Dag van de Duitse eenheid)
Volkslied	Deutschlandlied
Munteenheid	Duitse Mark
Regering
Regeringsvorm	Federale Republiek
Staatshoofd	Bondspresident
Regeringsleider	Bondskanselier
Legislatuur	Bondsdag, Bondsraad

West-Duitsland was de informele maar bijna universeel gebruikte naam van de Bondsrepubliek Duitsland (BRD) van 1949 tot 1990, toen de Bondsrepubliek het oostelijke deel van het huidige Duitsland nog niet omvatte, dat toen nog de Duitse Democratische Republiek was.

Geschiedenis

De Bondsrepubliek is ontstaan na de totale nederlaag van Nazi-Duitsland in 1945. De Duitse steden waren grotendeels verwoest, de meeste Duitse mannen dood, vermist of in krijgsgevangenschap en het land was bezet door geallieerde troepen. Duitsland raakte de gebieden ten oosten van de rivieren Oder en Neisse kwijt aan Polen en de Duitstalige bevolking werd uit deze gebieden en de rest van Oost-Europa verdreven, waardoor ruim 10 miljoen mensen extra in het verkleinde Duitsland terecht kwamen. Deze fase in de geschiedenis staat in Duitsland bekend als Stunde Null: het uur nul ofwel de totale catastrofe.

Tussen 1945 en 1949 ontstonden verschillen van mening tussen de geallieerde bezetters, die uitmondden in de invoering van de D-mark in de Franse, Britse en Amerikaanse bezettingszones. Als reactie blokkeerde de Sovjet-Unie de toegang tot West-Berlijn.

Op 23 mei 1949 werd West-Duitsland als Bondsrepubliek Duitsland opgericht als samenvoeging van de drie westelijke bezettingszones. West-Duitsland werd volledig onafhankelijk verklaard op 5 mei 1955, met Bonn als hoofdstad. Het grootste gedeelte van het vroegere bezettingsleger werd echter niet teruggeroepen, voornamelijk om het land te beschermen tegen de bedreiging van de Sovjet-Unie.

West-Duitsland trad toe tot de NAVO op 9 mei 1955 en was een van de stichtende leden van de EEG. De natie werd vervolgens een focus in de Koude Oorlog door zijn belangrijke positie tussen de landen van het Warschaupact.

De vroegere Duitse hoofdstad, Berlijn, werd eveneens verdeeld tussen Oost- en West-Duitsland, waardoor het westelijke gedeelte een enclave binnen de Duitse Democratische Republiek was. West-Berlijn maakte formeel geen deel uit van de Bondsrepubliek. De parlementsleden van West-Berlijn hadden in de Bondsdag geen stemrecht en de dienstplicht gold niet voor inwoners van West-Berlijn.

De Bondsrepubliek beschouwde zich als enige vertegenwoordiger van Duitsland. Tot 1969 hanteerde de Bondsrepubliek de Hallsteindoctrine, waarbij het de diplomatieke verbindingen verbrak met die landen die de DDR erkenden. Onder bondskanselier Willy Brandt en staatssecretaris Egon Bahr werd een ontspanningspolitiek gevoerd naar het Oostblok, de zogenaamde Ostpolitik. Deze leidde tot verdragen met de Sovjet-Unie, Polen, de DDR en Tsjechoslowakije. In 1973 werden zowel de Bondsrepubliek als de DDR lid van de Verenigde Naties.

Na de val van de Berlijnse Muur op 9 november 1989 werd de hereniging van de beide Duitslanden snel geregeld. Dit werd formeel voltrokken op 3 oktober 1990, en de vier bezettende machten trokken zich officieel terug op 15 maart 1991.

Presidenten

• 1949-1959: Theodor Heuss
• 1959-1969: Heinrich Lübke
• 1969-1974: Gustav Heinemann
• 1974-1979: Walter Scheel
• 1979-1984: Karl Carstens
• 1984-1990: Richard von Weizsäcker (tot 1994 in het verenigde Duitsland)

Bondskanseliers

• 1949-1963: Konrad Adenauer (CDU)
• 1963-1966: Ludwig Erhard (CDU)
• 1966-1969: Kurt Georg Kiesinger (CDU)
• 1969-1974: Willy Brandt (SPD)
• 1974-1982: Helmut Schmidt (SPD)
• 1982-1990: Helmut Kohl (CDU, tot 1998 in het verenigde Duitsland)

Kenmerkende West-Duitse regelingen

De Bondsrepubliek heeft enkele kenmerkende regelingen:

• De kiesdrempel van 5 %, waarmee versplintering van het parlement zoals in de tijd van de Weimarrepubliek voorkomen moet worden
• De regeling van de constructieve motie van wantrouwen: een regering kan pas worden afgezet als de oppositie voldoende stemmen in het parlement heeft om een nieuwe regering te vormen
• Het verbod van extremistische partijen. Hiermee werden onder andere de neonazistische Sozialistische Reichspartei en de communistische KPD verboden.
• De decentralisatie van de macht, waarbij een groot deel van bevoegdheden bij de deelstaten werd ondergebracht.

Sport

De twee belangrijkste sportevenementen die West-Duitsland organiseerde waren:

• De Olympische Zomerspelen in München in 1972 die beheerst werden door het gijzelingsdrama. Hierbij werden 11 Israëlische atleten door de Palestijnse Zwarte September-beweging vermoord
• Het Wereldkampioenschap voetbal 1974, waarbij West-Duitsland weliswaar wereldkampioen werd, maar waarbij West-Duitsland de enige interland verloor die ooit tegen de DDR werd gespeeld.

Foto's

Keulen in 1945

VW Kever, symbool van het Wirtschaftwunder

Olympische Zomerspelen München

WK Voetbal 1974